พระสุตันตปิฎกบาลี: 32/402/329
สุตฺตนฺตปิฏเก ขุทฺทกนิกายสฺส อปทานภาค ๑
มุนิ การุณิโก โลเก โอภาสยิ มมํ ตทา
พุทฺเธ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ ฯ
จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ทานมททึ ตทา
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ภิกฺขทานสฺสิทํ ผลํ ฯ
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อนฺนสํสาวโก เถโร อิมา คาถาโย
อภาสิตฺถาติ ฯ
อนฺนสํสาวกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
สตฺตมํ นิคฺคุณฺฑิปุปฺผิยตฺเถราปทานํ (๓๒๗)
[๓๒๙] ยทา เทโว เทวกายา จวติ อายุสงฺขยา
ตโย สทฺทา นิจฺฉรนฺติ เทวานํ อนุโมทตํ ฯ
อิโต โภ สุคตึ คจฺฉ มนุสฺสานํ สหพฺยตํ
มนุสฺสภูโต สทฺธมฺเม ลภ สทฺธํ อนุตฺตรํ ฯ
สา เต สทฺธา นิวิฏฺฐสฺส มูลชาตา ปติฏฺฐิตา
ยาวชีวํ อสํหิรา สทฺธมฺเม สุปเวทิเต ฯ
กาเยน กุสลํ กตฺวา วาจาย กุสลํ พหุํ
มนสา กุสลํ กตฺวา อพฺยาปชฺฌํ นิรูปธึ ฯ