ทุติยํ ปุฬินปูชกตฺเถราปทานํ (๓๒๒)

---

[๓๒๔] กกุธํ วิลสนฺตํว นิสภาชานิยํ ยถา โอสธีว วิโรจนฺตํ โอภาสนฺตํ นราสภํ ฯ อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน อวนฺทึ สตฺถุโน อหํ สตฺถารํ ปริวณฺเณสึ สกกมฺเมน โตสยึ ๑ ฯ สุสุทฺธํ ปุฬินํ คยฺหํ ๒ คตมคฺเค สโมกิรึ อุจฺฉงฺเคน คเหตฺวาน วิปสฺสิสฺส มเหสิโน ฯ ตโต อุปฑฺฒปุฬินํ วิปฺปสนฺเนน เจตสา ทิวาวิหาเร โอสิญฺจึ ทิปทินฺทสฺส ตาทิโน ฯ เอกนวุเต อิโต กปฺเป ปุฬินํ ยํ อสิญฺจิหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุฬินสฺส อิทํ ผลํ ฯ ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุฬินปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปุฬินปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ ตติยํ หาสชนกตฺเถราปทานํ (๓๒๓)

---

[๓๒๕] ทุมคฺเค ปํสุกูลิกํ ๓ ลคฺคํ ทิสฺวาน สตฺถุโน อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน ภิยฺโย อุจฺจาริตํ มยา ฯ #๑ ยุ. โตสิโต ฯ ๒ ม. ยุ. คยฺห ฯ ๓ ม. ปํสุกูลกํ ฯ