พระสุตันตปิฎกบาลี: 32/386/311 312
สุตฺตนฺตปิฏเก ขุทฺทกนิกายสฺส อปทานภาค ๑
นวมํ พุทฺธสญฺญิกตฺเถราปทานํ (๓๐๙)
[๓๑๑] อุเทนฺตํ สตรํสีว ปีตรํสีว ภาณุมํ
วนนฺตรคตํ สนฺตํ โลกเชฏฺฐํ นราสภํ ฯ
อทฺทสํ สุปินนฺเตน สิทฺธตฺถํ โลกนายกํ
ตตฺถ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา สุคตึ อุปปชฺชหํ ฯ
จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ สญฺญมลภึ ตทา
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธสญฺญายิทํ ผลํ ฯ
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา พุทฺธสญฺญิโก เถโร อิมา คาถาโย
อภาสิตฺถาติ ฯ
พุทฺธสญฺญิกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ทสมํ ปพฺภารทายกตฺเถราปทานํ (๓๑๐)
[๓๑๒] ปิยทสฺสิโน ภควโต ปพฺภาโร โสธิโต มยา
ฆฏกญฺจ อุปฏฺฐาสึ ปริโภคาย ตาทิโน ฯ
ตํ เม พุทฺโธ วิยากาสิ ปิยทสฺสี มหามุนิ
สหสฺสกณฺโฑ สตเคณฺฑุ ๑ ธชาลุ หริตามโย ฯ
#๑ ม. สตเภณฺฑุ ฯ